METHİYE

Divan edebiyatının nazım türlerinden biri olan methiye, basit tanımla övgüye yönelik bir şiir türü. Özellikle Osmanlı döneminde padişahlar, devlet adamları, önemli şahsiyetlere yazılır, başarıları kişisel nitelikleri övülürdü.

Adına methiye yazılan kişinin pozisyonuna ve şiiri beğenme seviyesine göre şaire de hatırı sayılır paralar ödenir, imtiyazlar tanınırdı.

Tıpkı bugün olduğu gibi…

Bugün şairlerin yerini sözde gazeteciler, methiyelerin yerini ise köşe yazıları alsa da amaç yüz yıl öncekiyle aynı; para ve imtiyaz.

Denizli’de herkes onu konuşuyor, onun her yerde sözü geçiyor, partinin de Denizli’nin de patronu o, onu sevmeyen yok vs. vs.

Ağır manipülasyon kokan, okuru aptal yerine koyan, kendini bir b.k sanan kuytu köşe fareleri…

Baş döndüren methiyeler serisine ben de Sümbülzade Vehbi Efendi’nin bir dizesiyle katkı koymak isterdim ama Sorumlu Yazı İşleri Müdürümüz sakıncalı buldu. Merak edenler internetten rahatça bulabilir.