KURŞUN ADRES SORMAZ!

Kent güvenliği, suç işlendikten sonra kaç ekip gönderildiğiyle değil; o silahın hiç ateşlenmemesini sağlayan düzenle ölçülür.

Denizli’de insanların yemek yediği bir restoranda iki grup silahla birbirine girdi; üç kişi hayatını kaybetti. Bir alacak verecek meselesi, şehrin ortasında çatışmaya dönüştü. Birilerinin tartışması, kahvesini içen ya da oradan geçen insanların hayatını tehdit ediyorsa mesele artık onların meselesi değildir; kamusal güvenlik meselesidir.

“Aralarında husumet varmış” deyip geçemeyiz. Kurşun adres sormaz; kurşun kimin kime husumet beslediğini bilmez. Tetiğe basıldığı anda kişisel kavga biter, kamusal tehdit başlar.

Denizli bunu asla normalleştiremez. İnsanların beline silah takıp rahatça dolaşabildiği, bir tartışmanın birkaç saniyede ölümcül hale gelebildiği bir şehir olmak da asla kabul edilemez. Konu sıradan bir asayiş haberi değil; kent güvenliği ve kentli hakkıdır.

★

Suç örgütlerine, silahla gösteri yapanlara ve sosyal medyadan tetikçi devşiren yapılara karşı yürütülen operasyonların hakkını teslim etmek gerekir. Sıfır tolerans şarttır. Fakat yalnızca polisiye tedbir yetmez. 

Ekranda silah, lüks otomobil, para ve mafya müziğiyle gençlere “Güç budur” deniliyor. Hayır. Bunun adı güç değil, suçtur. 

Polis mafyayı toplar ancak mafyaya özenen gençliği yalnızca polis kurtaramaz. Okul ve aile üzerinden toplumsal işbirliği de şart.

★

Her ağır olaydan sonra aynı kolaycı cümleyi duyuyoruz: Cezaları artıralım. Oysa hukuk yalnızca suç işlendikten sonra ceza vermek için yoktur. Önlemek için de vardır. Asıl öncelik, silaha erişimi ve silahla dolaşmayı zorlaştırmaktır.

Bir insan tetiği çekmeden önce üç eşikten geçer: Silaha ulaşır, silahı taşır ve kullanmayı göze alır. Devlet, tetiğe gelmeden bu eşiklere müdahale etmek zorundadır. 

Silah nereden geldi? 

Kim sattı? 

Nasıl taşındı? 

Daha önce denetime takıldı mı? 

Neden sistemin radarına girmedi? 

Her olayda tetiğin gerisine doğru gidilmeli. Çünkü silahın bulunduğu evde öfkenin sonucu değişir. Silahın bulunduğu otomobilde trafik kavgasının sonucu değişir. Silahın bulunduğu masada alacak verecek tartışmasının sonucu değişir. Denizli’de yaşadığımız tam olarak budur.

★

Ruhsatsız silah denetimleri artırılmalı, ele geçirilen silah kaynağına kadar izlenmeli, internet üzerinden yürütülen yasa dışı silah ticareti daha sıkı denetlenmeli. Şehrin yoğun yaşam alanlarında önleyici kolluk ve risk analizi güçlendirilmelidir. 

İyi güvenlik politikası, suçtan sonra olay yerine çok sayıda ekip göndermek değil; suçun işlenmesini zorlaştıran sistemi kurmaktır.

Herkesin silah taşıdığı toplum daha güvenli değildir. Güvenli toplum, insanların kendilerini korumak için silaha ihtiyaç duymadığı toplumdur. 

Kaldı ki bir şehrin değeri yalnızca sanayisi, ihracatı veya turizmiyle ölçülmez. İnsanların gece o şehirde ne kadar rahat yürüyebildiği de şehir yaşamının kalitesidir, değeridir.

★

Medeniyet, herkesin silahlı olması değil; insanın silahsızken de kendisini güvende hissetmesidir. 

Devletin gerçek başarısı, yalnızca kaç faili yakaladığıyla değil, kaç silahın hiç ateşlenmemesini sağlayabildiğiyle ölçülür.