DÜŞÜNCE

Kaygıyla bakıyorum bizim kuşağa!

Geleceği ya boş, ya karanlık görünüyor.

Böyleyken, bilincin ve kuşkunun yükü altında

Eylemsizlik içinde kocuyor.

Zenginiz biz, ta beşikten beri

Babalarımızın yanlışlıkları ve akılsızlıklarıyla!

Yaşam üzüyor bizi; dümdüz, amaçsız bir yol gibi,

Bir şölen gibi yabancı bir bayramda.

Utanç verici bir umursamazlığımız var iyiye ve kötüye,

Solup gidiyoruz kavgaya girmeden daha;

Yüz kızartıcı korkaklarız tehlike görünce

Ve iğrenç tutsaklarız iktidar karşısında.

Cılız bir yemiş gibiyiz erkenden olgunlaşan,

Okşamayan gözleri ve beğenileri,

O öksüz yabancı gibi, çiçekler arasında asılı duran,

Ve düşüp giden, onların açma mevsimi.

Kuruttuk aklımızı yararsız bilimlerle,

En içten umutlarımızı ve o soylu sesi

Gizledik kıskançlıkla en yakınlarımızdan bile

İçimizde alaya alınmış tutkuların güvensizliği.

Henüz varıyorken tadına mutluluğun,

Genç güçlerimizi koruyamadık;

Doygunluk korkusuyla her sevinçli duygunun

Özünü sonsuzca çıkardık.

Şiirsel imgeler, sanat yapıtları

Tatlı bir coşku vermiyor bize;

Göğsümüzdeki yararsız gömüyü ve son duygu kırıntısını

Koruyoruz açgözlülükle.

Sevgimiz de rastlantısal nefretimiz de,

Kurban vermiyoruz ne kine ne aşka.

Kanımızın kaynadığı an bile

Gizemli bir soğukluk egemen onda.

Sevmiyoruz atalarımızın görkemli eğlencelerini,

Uçarılıklarını ölçülü ve çocukça;

Alaylı bir bakışla süzüp gerileri

Koşuyoruz mutsuz ve silik, tabuta.

Sevimsiz ve unutulmaya yazgılı bir kalabalık hâlinde

Geçeceğiz gürültüsüz ve izsiz dünyadan.

Çağlara ne verimli bir düşünce, ne de

Deha ürünü bir yapıt bırakmadan.

Çocuklarımız horgörüyle anacaklar bizi,

Aşağısayarak anacaklar, bir yargıç ve yurttaş sertliğiyle,

Aldatılmış bir çocuğun acı alayı gibi

Savruk ve batkın babası üstüne!

MİHAİL Lermontov (1814 -1841)

Yirmi yedi yıllık kısa yaşamına rağmen etkisi yirminci yüzyılın başlarına, Gorki ve simgecilere dek uzanan, Rus şiirinin büyük devrimci romantiği. Lermontov Dekabris (bir halk ayaklanması) hareketin acımasızca bastırıldığı, Çarlık Rusyası'nın kültür ve sanat yaşamına yoğun bir sansür uyguladığı dönemde, aristokrat bir subay ailesinde büyüdü. Küçük yaşlarda Byron, Shakespeare ve Shiller gibi şair ve yazarları okudu. Puşkin'in ölümünden sonra yazdığı Şairin Ölümü şiiri yüzünden sürgüne gönderildiği Kafkasya'nın doğası ve Kafkasya halklarının yaşamı sanatçının üzerinde derin izler bıraktı. Sanki, Düşünce şiirinde, günümüz toplumlarının içinde bulunduğu toplumsal çıkmaz anlatılmış. Şiiri okuyanlar, yaşadığımız toplumun bireylerinin duygu dünyasının bir yansımasını bulabilir. Lermontov da, cinayete benzer bir düelloda öldürüldü.

Halk şiiri, türküler, Slav ve Kafkas folklorunun öğeleri, muazzam doğa betimlemeleri Lermontov'un şiirinde önemli bir yer tutar. Hançer adlı kitabındaki şiirler, şairin yaşamını ustalıkla yansıtır. "Zamanımızın Bir Kahramanı" adlı birde romanı vardır. Lermontov'u okuyun, seveceksiniz.

Şiiri Türkçe'ye Çeviren: Ataol Behramoğlu