EVLER

İnsanlar yüzyıllar yılı evler yaptılar.

İrili ufaklı, birbirinden farklı,

Ahşap evler, kâgir evler yaptılar.

Doğup ölenleri oldu, gelip gidenleri oldu,

Evlerin içi devir devir değişti

Evlerin dışı pencere, duvar.

Vurulmuş vurgunların yücelttiği evlerde

Kalbi kara insanlar oturdu.

Gündelik korkuların çökerttiği evlerde

O fukara insanlar oturdu.

Evlerin çoğu eskidi gitti tamir edilemedi.

Evlerin çoğu gereği gibi tasvir edilemedi.

Kimi hayata doymuş göründü,

Bazıları zamana uydular.

Evlerin içi oda oda üzüntü,

Evlerin içi pencere duvar.

Evlerde saadetler sabunlar gibi köpürdü:

Dışardan geldi bir tane, nar gibi,

Arttı, eksilmedi.

Evleri felâketler taunlar gibi süpürdü:

Kaderden eski fırtınalar gibi,

Ardı kesilmedi.

Evlerin çoğunda dirlik düzen,

Kalan bir hatıra oldu geçmişte.

Gönül almak, hatır saymak arama.

Evlâtlar aileye âsi işte,

Bir çığ ki kopmuş gider, üzüntüden.

Evlerde nice nice cinayetler işlendi,

Ruhu bile duymadı insanların.

Dört duvar arasında aile sırları,

Dört duvar arasında dünyanın kahırları.

Bunca çocuk, bunca erkek, bunca kadın 

Gözyaşlarıyla beslendi.

Küçükler, büyük adam 

yerine evlerin kiminde:

Çocukları işe koştular kalabalık aileler.

Okul çağlarının kadersiz yavruları,

Ufacık avuçlardan akşamları akan ter

Tuz yerine geçti evlerin yemeğinde.

İnsanların kaderi besbelli evlere bağlı:

Zengin evler fakirlere çok yüksekten baktılar,

Kendi seviyesine evler kız verdi, kız aldı

Bâzıları özlediler daha yüksek hayatı,

Çırpındılar daha üste çıkmaya 

Evler bırakmadılar.

Yeni yeni tüterken ocakların dumanı 

-Kadın en büyük kuvvet erkeğinin işinde -

Erkekleri kaçtı, kadınları kaçtı

Evler dilsiz şikâyet, kaçmışların peşinde.

Şu dünyada oturacak o kadar yer yapıldı:

Kulübeler, evler, hanlar, apartmanlar

Bölüşüldü oda ada, bölüşüldü kapı kapı

Ama size hiçbir hisse ayrılmadı 

Duvar dipleri, yangın yerleri halkı,

Külhanlarda, sarnıçlarda yatanlar!

BEHÇET NECATİGİL 

İstanbul'da doğan şair ortaöğrenimini Kabataş Lisesi'nde, yüksek öğrenimini İstanbul Yüksek Öğretmen Okulu'nda tamamladı. 1940'dan başlayarak Kars, Zonguldak ve mezun olduğu Kabataş Lisesi'nde Türk Dili ve Edebiyatı öğretmenliği yaptı. İstanbul Eğitim Enstitüsü'nden emekli oldu.

Sade, iddiasız bir sesle ama derinlikli bir yaklaşımla, büyük kentlerin gözden uzak yerlerinde, hayatını binbir zorlukla kazanan insanların, yoksul kesimlerin, onurlu bir hayat sürebilmek için alın teriyle didinen insanların şiirini yazdı. Bu insanların iç ve dış dünyalarını yansıtmakta çok başarılı oldu; Evler Şairi diye bilinir. 

Behçet Necatigil, çok değerli çevirilere de imza attı. Knut Hamsun, Rilke, Thomas Mann, Stefan Zweig ve Henrich Böll gibi yazarların eserlerini dilimize kazandırdı. Roman, tiyatro ve şiir alanında 30'dan fazla eseri Türkçe'ye çevirdi. Knut Hamsun'un eserlerini onun güzel çevirilerinden okuduk.

Şiir kitapları: Kapalı Çarşı, Çevre, Evler, Eski Toprak, Arada, Dar Çağlar, Yaz Dönemi, Divançe, İki Başına Yürümek, En/ Cam, Zehra, Kareler Aklar, Sevgilerde, Beyler, Söyleriz.