YARIN…

-Bugünün gençlerine-

Yarınlar senin; senin bu devrim, bu yenilik...

Her şey senin değil mi zaten?..Sen ey gençlik,

Ey umudun güzel yüzü, işte karşında aynan:

Temiz ve bulutsuz, ağaran bir gök,

Titreyen kucağını açmış, bekliyor...Koş çabuk!

Ey hayatın gülerek doğan sabahı, işte herkesin

Gözleri sende; sen ki hayatın umudusun,

Alnında yeni bir yıldız, hayır, bir güneş,

Doğ ufuklara, önünde şu sıkıntılı geçmiş

 Sönsün sonsuza değin.

Bir daha yaşanmasın o cehennem; senin bugün

Cennet kadar güzel yurdun var; şu gördüğün

Zümrüt bakışlı, inci gülüşlü kızcağız

Kimdir bilir misin? Yurdun... Şimdi saygısız

Bir göz bu nazlı yüze, - Tanrı esirgesin,-

Kötü bir gözle baksa, katlanabilir misin?

İster misin, şu ak sakalın temiz, görkemli,

Onurlu alnına, bir kirli el şöyle dursun,

Hatta yabancı bir el uzansın? Şu mezarı

Bırakır mısın, taşa tutsun bir serseri?

Elbette hayır; o mezar, o onurlu alın

Kutsal birer örneğidir yurdun... Yurt çalışkan

İnsanların omuzları üstünde yükselir.

Gençler, yurdun bütün umudu şimdi sizdedir.

Her şey sizin, yurt da sizin, şeref de sizin;

Ama unutmayın ki zaman ağır, güvenli,

Sessiz adımlarla arkamızdan gelir.

Önde koşan, ama dikkatle her izi

İncelemeye yol bulan bu şaşmaz izleyici

Paylayıp utandırırsa bizi, yazık! Demin

" Yarınlar senin, " dedim, beni alkışladın; hayır,

Bir şey senin değil, sana yarın emânettir;

Her şey emânettir sana, ey genç, unutma:

Senden de hesap sorar, yakınır gelecek.

Geçmişe şimdi sen ibretle bakıyorsun,

Gelecek de senden böyle kuşkulanacak.

Her organı ihtiyaç kasırgasıyla sarsılan

Bir kuşağın oğlusun; bunu ara sıra anımsa.

Unutma; çağın, şimşeklerin bollaştığı çağdır:

Her yıldırımda bir gece, bir gölge yıkılır,

Bir yükseliş ufku açılır, yükselir yaşamak;

Yükselmeyen düşer: ya ilerlemek, ya yıkılmak!

Yükselmeli, dokunmalı alnın göklere;

Doymaz insan denen kuş yükselmelere...

Uğraş, didin, düşün, ara, bul, koş, atıl, bağır;

Durmak zamanı geçti, çalışmak zamanıdır!

Tevfik FİKRET(1867 -1915)

Tevfik Fikret, döneminin en iyi şairleri arasındadır. Konularını döneminin yaşam koşullarından ve halktan alır. Halkın yaşam biçimi şiirlerinde yer bulur.

Onun seçme şiirlerini A. Kadir günümüz diliyle söylemiştir. Yine Asım Bezirci şiirlerini günümüz diline çevirerek, daha anlaşılır hâle getirmiştir.

Tevfik Fikret'in yaşadığı dönemi anlayabilmek için, şiirlerini okumak gerekir.  Tevfik Fikret'in şiirlerini seslendiren sanatçılar da var. Örneğin, Han- ı Yağma şiirini Rutkay Aziz seslendirmiştir. Şiirlerinin yazılışları eski sözcüklerle dolu olmasına rağmen, içeriği yenidir şiirlerin.

Tevfik Fikret'in şiirlerini çok sevenler arasında Mustafa Kemal Atatürk de vardır. Tevfik Fikret'i ülkemizin en büyük şairi olarak sayar.

Fikret, şairliğinin yanı sıra öğretmenlik ve yöneticilik de yapmıştır. Zamanının toplumsal anlayışı ile hep çatışma içinde olmuştur. Böyle durumlarda sıkıntılı anlar da yaşamıştır. Yaşamı boyunca hep haktan, hukuktan ve doğrudan yana oldu.

Her şeye rağmen o, hak bellediği yolda yalnız da olsa yürümeye devam etmiştir. Fikret'in şiirini okuyun, seveceksiniz.